Σαν πας στην Καλαμάτα… μέρος β’

Δειτε εδώ το πρώτο μέρος του αφιερώματός μας στην Καλαμάτα.

Στο τελευταίο μας άρθρο κάναμε μια μικρή εκδρομή στην Αρχαία Μεσσήνη και σε δύο κοντινά μοναστήρια, τη Μονή Βουλκάνου και την Ιερά Μονή Μεταμορφώσεως του Σωτήρος στο χωριό Μοναστήρι (πρώην Βαρυμπόπι). Με τη μικρή αυτή εκδρομή θα ξεκινήσουμε και το άρθρο αυτό.

Το δεύτερο μέρος του αφιερώματός μας στην Καλαμάτα ξεκινάει με ένα μπάνιο σε μια λίγο πιο μακρινή θάλασσα, στην παραλία Ελαία στα σύνορα της Μεσσηνίας με την Ηλεία. Συνεχίζει με μια βραδινή βόλτα στο ιστορικό κέντρο της Καλαμάτας και ένα υπέροχο γεύμα με δημιουργικά πιάτα και κοκτέιλ. Η επόμενη μέρα ξεκινά με ένα πεντανόστιμο πρωινό και μια βόλτα στο ιστορικό κέντρο της Καλαμάτας προς αναζήτηση του περίφημου καλαματιανού μαντιλιού. Εκεί επισκεπτόμαστε την εκκλησία της Υπαπαντής, τη Συλλογή Ελληνικών Ενδυμασιών «Βικτώρια Γ. Καρέλια» και το Στρατιωτικό Μουσείο Καλαμάτας. Για να κλείσουμε όμορφα και δροσερά το ταξίδι μας, κάνουμε μια ακόμα εκδρομή μέχρι τους εντυπωσιακούς καταρράκτες του Πολυλιμνίου, προτού πάρουμε το δρόμο της επιστροφής για την Αθήνα.

Μιας και είχαμε κάνει ήδη αρκετό δρόμο στη μικρή μας εκδρομή στην Αρχαία Μεσσήνη και στα κοντινά μοναστήρια, αποφασίσαμε να κάνουμε το μπάνιο μας σε μια σχετικά μακρινή προς την Καλαμάτα παραλία, την παραλία Ελαία. Ήταν όπως μας την είχαν περιγράψει… Μια απέραντη αμμουδιά με ένα πράσινο πευκοδάσος πίσω της.

Η αμμώδης παραλία της Ελαίας με το πευκοδάσος στο βάθος

Η παραλία Ελαία διαβάσαμε πως είναι η βορειότερη παραλία της Μεσσηνίας, σε απόσταση 10 χμ. από την Κυπαρισσία, στα σύνορα με την Ηλεία. Σε αυτήν την παραλία εκβάλει ο ποταμός Νέδα. Μάθαμε επίσης πως στην παραλία αυτή αφήνουν κάθε χρόνο τα αυγά τους οι θαλάσσιες χελώνες, κι έτσι η περιοχή εντάσσεται στις προστατευόμενες περιοχές της Τριφυλίας.

Με την καταπράσινη θέα του πευκοδάσους κάναμε τη βουτιά μας… Η θάλασσα ήταν ζεστή με πολλά μεγάλα κύματα και βάθαινε γρήγορα. Η παραλία ήταν απέραντη, όπως ήταν και της Καλαμάτας, με χρυσαφένια άμμο, με λίγα χαλίκια όπως μπαίνεις προς τη θάλασσα. Στην παραλία υπάρχει ένα μικρό beach bar από το οποίο μπορεί κανείς να πάρει το καφεδάκι ή το ρόφημα του, και ένα δίχτυ για βόλεϊ για παιχνίδια στην άμμο.

Το beach bar και το δίχτυ για βόλεϊ στην παραλία της Ελαίας
Δαμάζοντας τα κύματα…

Το μάτι χανόταν από τη μία στο γαλάζιο της θάλασσας και από την άλλη στο πράσινο του δάσους, μια πραγματικά όμορφη εμπειρία. Κρατήσαμε στο μυαλό μας αυτές της υπέροχες εικόνες και ξεκινήσαμε για το δρόμο της επιστροφής -κάτι λιγότερο από μία ώρα- προς τη βάση μας στην Καλαμάτα.

Επιστρέψαμε στο ξενοδοχείο που μας φιλοξενούσε, το Central Rooms στην πλατεία Βασιλέως Γεωργίου στην Καλαμάτα, για να ξεκουραστούμε πριν από τη βραδινή μας έξοδο. Το δωμάτιο μας περίμενε τακτοποιημένο και πεντακάθαρο για να κάνουμε το μπάνιο μας και να βουλιάξουμε για λίγο στο υπέροχο κρεβάτι του…

Το υπέροχο δωμάτιό μας στο ξενοδοχείο Central Rooms στην κεντρική πλατεία της Καλαμάτας

Αφού ξεκουραστήκαμε και ετοιμαστήκαμε, φύγαμε για μια βραδινή βόλτα με προορισμό το ιστορικό κέντρο της πόλης. Το ιστορικό κέντρο με τα στενά δρομάκια, τους πεζοδρόμους και τις πλατείες του συνθέτει ένα πανέμορφο σκηνικό, ενώ ο κόσμος που το κατακλύζει το κάνει να σφύζει από ζωή. Εκεί το παρελθόν συνυπάρχει με το παρόν, μιας και πλέον θα μπορούσαμε να πούμε πως εκεί βρίσκεται η καρδιά της νυχτερινής ζωής της πόλης. Στο ιστορικό κέντρο βρίσκονται και διάφορα αξιοθέατα, πολιτιστικοί χώροι και μουσεία, μερικά από τα οποία θα επισκεφθούμε την επόμενη ημέρα.

Ξεκινώντας τη βραδινή μας βόλτα…
Το Αρχαιολογικό Μουσείο Μεσσηνίας, στο οποίο παρουσιάζονται αρχαιότητες της περιοχής από τους Προϊστορικούς χρόνους έως τη Βυζαντινή εποχή.

Στο ιστορικό κέντρο βρίσκεται ο ιστορικός Ιερός Ναός των Αγίων Αποστόλων, ένα από τα πιο γνωστά μνημεία σχετιζόμενα με την Επανάσταση του 1821, χτισμένος κατά τη Βυζαντινή περίοδο. Στον ναό αυτό πραγματοποιήθηκε στις 23 Μαρτίου 1821 η δοξολογία για την απελευθέρωση της Καλαμάτας, η πρώτη δοξολογία σε ελεύθερο έδαφος. Εκεί παρευρίσκονταν ο Κολοκοτρώνης, ο Παπαφλέσσας, ο Μαυρομιχάλης, ο Νικηταράς και άλλοι ήρωες της Επανάστασης.

Ο ιστορικός Ιερός Ναός των Αγίων Αποστόλων

Μετά τη μικρή βραδινή μας περιήγηση στα δρομάκια του ιστορικού κέντρου της Καλαμάτας, ήταν η ώρα για το βραδινό μας φαγητό. Επιλέξαμε να επισκεφθούμε το εστιατόριο Platea στην πλατεία Βασιλέως Γεωργίου, ένα κομψό all-day cafe-bar-restaurant. Ο υπεύθυνος του καταστήματος Γιάννης Σπηλιώτης μας είπε πως το Platea σερβίρει από καλοφτιαγμένο καφέ το πρωί έως επιλεγμένα ποτά από όλο τον κόσμο και κοκτέιλ φτιαγμένα με τις τελευταίες τάσεις και τεχνικές το βράδυ, αλλά και μεσογειακή κουζίνα με διεθνείς επιρροές. Όσο για το φαγητό του, είτε επιλέξει κανείς brunch, σνακ, γλυκό ή πιάτο, το σίγουρο είναι πως θα είναι όλα φτιαγμένα με ολόφρεσκα, ποιοτικά υλικά. Εμείς δοκιμάσαμε κάποια χαρακτηριστικά του πιάτα και εντυπωσιαστήκαμε!

Το υπέροχα φωτισμένο all-day cafe-bar-restaurant Platea

Η διακόσμησή του που θυμίζει παριζιάνικο στενό μιας άλλης δεκαετίας το κάνει πραγματικά να ξεχωρίζει. Οι μίνιμαλ τόνοι και η σύγχρονη, ωραία αισθητική του το κάνουν ένα τοπόσημο της περιοχής που πρέπει κανείς να επισκεφθεί. Ο πολύ όμορφος και άνετος εξωτερικός του χώρος αλλά και ο εντυπωσιακός εσωτερικός του χώρος αλληλοσυμπληρώνονται, και μαζί με το ποιοτικό φαγητό και τα δροσιστικά κοκτέιλ που δοκιμάσαμε μας προσέφεραν μια πραγματική μοναδική εμπειρία.

Ο εντυπωσιακός εσωτερικός χώρος του Platea είναι πραγματικά καταπληκτικός! (πηγή)
Το πρώτο πιάτο που επιλέξαμε ήταν φρέσκος ημίπαστος τόνος με μαρούλι, φασολάκια, ντομάτα, βραστή πατάτα, μωβ γλυκοπατάτα και ντρέσινγκ ματζουράνα
Burger με pretzel bun, φιλέτο μπούτι κοτόπουλο, kimchi, fresh chilli mayo, μαρούλι, ντομάτα, κρεμμύδι, πατάτες τηγανιτές
Pizza ελληνική με σφέλα, μοτσαρέλα, ελιά, πιπεριά, κρεμμύδι, κάπαρη, σάλτσα ντομάτας, ρίγανη
Αφιλτράριστη, απαστερίωτη φρέσκια μπίρα Sura από την Καλαμάτα και κοκτέιλ Melony με μαστίχα, δίκταμο, πεπόνι και λεμόνι
Namelaka λευκής σοκολάτας, παγωτό raspberry, πιπέρι Σετσουάν, berries, crumble
Οι πολύ φιλικές και εξυπηρετικές υπάλληλοι του Platea Μαρία και Χριστιάννα

Μετά το υπέροχο δείπνο μας επιστρέψαμε στο δωμάτιο του ξενοδοχείου μας, του Central Rooms στην πλατεία Βασιλέως Γεωργίου για έναν απολαυστικό ύπνο. Το πρωί μας περίμενε το υπέροχο πρωινό στην καφετέρια Kafein, η οποία ανήκει και αυτή στην οικογενειακή επιχείρηση. Με τοστάκια, αυγά, ψωμάκια, πραλίνα, κρουασανάκια βουτύρου, φρουτοσαλάτα με γιαούρτι και δημητριακά, βάφλες με πραλίνα και σιρόπι σοκολάτας, φρέσκο χυμό πορτοκάλι και ό,τι καφεδάκι θέλαμε ήταν ό,τι ακριβώς χρειαζόμασταν για την αρχή της ημέρας μας!

Λαχταριστές βάφλες με πραλίνα και σιρόπι σοκολάτας για πρωινό, τι άλλο να ζητήσει κανείς!
Άνετοι στο πρωινό μας μπροστά από τον εσωτερικό χώρο του Kafein!

Το μεσημεράκι αποφασίσαμε να κάνουμε άλλη μια αστική βόλτα στην Καλαμάτα. Η Καλαμάτα είναι μια πόλη με πολλούς πεζόδρομους, φαρδιά πεζοδρόμια και ποδηλατόδρομους, ιδανική για πεζές περιηγήσεις, αλλά και για βόλτες με ποδήλατο. Είναι πολύ σημαντικό επίσης πως έχει παντού ράμπες αναπήρων στα πεζοδρόμια.

H πλατεία Βασιλέως Γεωργίου από το μπαλκόνι ενός δωματίου του ξενοδοχείου Central Rooms

Αυτό που θέλαμε να κάνουμε τώρα ήταν να βρούμε το περίφημο και ξακουστό καλαματιανό μαντήλι. Τριγυρίσαμε για λίγη ώρα στα στενά του ιστορικού κέντρου και τελικά το βρήκαμε σε ένα κατάστημα κοντά στην Εκκλησία της Υπαπαντής.

Και φυσικά έπρεπε να διαβάσουμε για τη ιστορία του. Βρήκαμε πως η πρώτη ύλη του καλαματιανού μαντηλιού είναι το μετάξι, το οποίο ήταν επί αιώνες σημαντικό εξαγώγιμο προϊόν της περιοχής. Τον 19ο αι. λειτουργούσαν πολλά εργοστάσια στην πόλη. Η Μονή Καλογραιών, η Γυναικεία Ιερά Κοινοβιακή Μονή Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης, διακρίθηκε από την ίδρυσή της στα τέλη του 18ου αι. για την ύφανση μεταξωτών για άμφια, τραπεζομάντηλα, κουρτίνες και κυρίως το περίφημο μεταξωτό μαντήλι. Στη μονή κατά το 19ο αι. υπήρχαν εκατό μαθητευόμενες. Οι μοναχές εξέτρεφαν μόνες τους μεταξοσκώληκες και έβγαζαν 3 τόνους μεταξιού το χρόνο! Στο μοναστήρι μπορεί κανείς να δει εναπομείναντες αργαλειούς, οι οποίοι δουλεύουν ακόμα και φτιάχνουν παραδοσιακά καλαματιανά μαντήλια.

Η Μονή Καλογραιών, γνωστή για τα παραδοσιακά μεταξωτά υφαντά της (πηγή)
Η Γυναικεία Ιερά Κοινοβιακή Μονή Αγίων Κωνσταντίνου και Ελένης «Καλογραιών» Καλαμάτας (πηγή)

Η Καλαμάτα γενικώς είχε αναδειχθεί σε πρώτο μεταξοπαραγωγικό κέντρο του κράτους και τα ξακουστά της υφάσματα κυκλοφορούσαν παντού. Σήμερα μπορεί να έχει μειωθεί πολύ η παραγωγή μαντηλιού στην Καλαμάτα και να είναι κάπως δύσκολο να βρεις αυθεντικό μεταξωτό μαντήλι, αλλά η παράδοση το διατηρεί στους χορούς της, με χαρακτηριστικότερο τον Καλαματιανό, όπου το μαντήλι διευκολύνει τον πρώτο χορευτή να κάνει τις φιγούρες. Μας είπαν πως κάποια καταστήματα που πουλάνε ακόμα καλαματιανά μαντίλια υπάρχουν κοντά στην εκκλησία της Υπαπαντής, όπου και τα εντοπίσαμε!

Μαντήλι καλαματιανό φοράς στον άσπρο σου λαιμό… Κατάστημα κοντά στον ναό της Υπαπαντής.

Αφού είμασταν στην περιοχή, ψάξαμε να μάθουμε για τον επιβλητικό ναό που βλέπαμε μπροστά μας. Από ενημερωτικό φυλλάδιο μάθαμε πως ο ναός που βρίσκεται στην παλιά άνω πόλη της Καλαμάτας είναι ο ναός της Υπαπαντής του Σωτήρος, ο μητροπολιτικός ναός της Καλαμάτας. Θεμελιώθηκε το 1860 και εγκαινιάστηκε το 1873. Είναι χτισμένος βορειοδυτικά ενός άλλοτε βυζαντινού ναΐσκου. Εκεί όπου υπήρχε η Αγία Τράπεζα έχει τοποθετηθεί μαρμάρινος σταυρός με την επιγραφή «Η πλαξ αυτή ενθυμίζει ιερόν και άδυτον». Ο ναός είναι από τα πρώτιστα πολιτισμικά μνημεία της πόλης, στον οποίο προσέρχονται χιλιάδες προσκυνητές σε όλη τη διάρκεια του έτους.

H εκκλησία της Υπαπαντής του Σωτήρος
Μια πραγματικά πανέμορφη και επιβλητική εκκλησία που αξίζει κανείς να επισκεφθεί!

Στην Ιερά Μονή υπάρχει επίσης η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας «Υπαπαντής», ενώπιον της οποίας πολλά θαυμαστά σημεία έχουν πραγματοποιηθεί. Η εύρεση της εικόνας έγινε κατά θαυμαστό τρόπο περίπου το 1770. Διαβάσαμε πως τη θέση όπου ήταν θαμμένη την είδε στον ύπνο του ένας ιπποκόμος του Τούρκου πασά! Από τότε πολυάριθμοι πιστοί επικαλούνται τη βοήθειά Της και ομολογούν τα θαύματά της.

Η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας «Υπαπαντής»

Συνεχίζοντας τη μεσημεριανή μας βόλτα και με προορισμό δύο μουσεία του ιστορικού κέντρου, ένα λαογραφικό και ένα πολεμικό, χρειαστήκαμε ένα καφεδάκι για να μας τονώσει. Το πήραμε και φύγαμε για το μουσειακό μέρος την βόλτας μας!

Μνημείο για τα θύματα της Γενοκτονίας των Αρμενίων το 1915
«Η Ελλάδα στεφανώνει τον Έλληνα αγωνιστή του 1821»

Ανάμεσα στα διάφορα μουσεία και τους πολιτιστικούς χώρους της πόλης, εμείς επιλέξαμε να επισκεφθούμε τη Συλλογή Ελληνικών Ενδυμασιών «Βικτώρια Γ. Καρέλια». Στο μουσείο δεν επιτρέπεται η φωτογράφιση και δημοσίευση των φωτογραφιών, αλλά μας έστειλαν ένα εκτενές κείμενο που περιγράφει σημαντικές πληροφορίες για την έκθεση, μαζί με πανέμορφες φωτογραφίες από τον εσωτερικό χώρο του μουσείου τις οποίες με χαρά θα δημοσιεύσουμε.

Το διατηρητέο κτίριο που στεγάζει τη Συλλογή Ελληνικών Ενδυμασιών «Βικτώρια Γ. Καρέλια»
Ευγενική παραχώρηση της Συλλογής Ελληνικών Ενδυμασιών «Βικτώρια Γ. Καρέλια»

Στο κείμενο που μας έστειλαν διαβάσαμε πως η συλλογή του μουσείου δημιουργήθηκε από την κ. Βικτώρια Καρέλια, η οποία ήταν ιδρυτικό μέλος και επί σειρά ετών πρόεδρος του Λυκείου των Ελληνίδων Καλαμάτας. Αρχικά ήταν προσωπική συλλογή, καρπός μια συλλεκτικής προσπάθειας ετών. Στη συνέχεια παραχωρήθηκε στο Λύκειο Ελληνίδων Καλαμάτας και φέρει ως ένδειξη αναγνώρισης το όνομά της.

Το Λύκειο Ελληνίδων, όπως διαβάσαμε σε ενημερωτικό φυλλάδιο της έκθεσης, ιδρύθηκε το 1911 στην Αθήνα από την πρωτοπόρο της γυναικείας χειραφεσίας Καλλιρόη Παρρέν. Είχε ως στόχο τη διαφύλαξη των ελληνικών παραδόσεων και την ανύψωση και πρόοδο των Ελληνίδων. Το Λύκειο Ελληνίδων Καλαμάτας ιδρύθηκε το 1867 και ασχολείται με τη διδασκαλία ελληνικών παραδοσιακών χορών και τραγουδιών, καθώς και με λαογραφικές εκδόσεις και ηχογραφήσεις. Για το σύνολο των δραστηριοτήτων του έχει επανειλημμένως βραβευτεί από πολιτειακούς οργανισμούς και κοινωνικούς φορείς.

Η συλλογή «Βικτώρια Γ. Καρέλια» είναι μια από τις πληρέστερες συλλογές ελληνικών ενδυμασιών παγκοσμίως, με γυναικείες και ανδρικές ενδυμασίες από όλες τις περιοχές της Ελλάδας. Υπάρχουν επίσης μεμονωμένες ομάδες εξαρτημάτων, όπως χρυσοκέντητων επενδυτών, χρυσοΰφαντων ανατολίτικων καβαδιών και κοσμημάτων. Οι ομάδες αυτές αποτελούν αυτόνομα και σημαντικά σύνολα της συλλογής.

Ευγενική παραχώρηση της Συλλογής Ελληνικών Ενδυμασιών «Βικτώρια Γ. Καρέλια»

Ο υπεύθυνος του μουσείου είχε την καλοσύνη να μας πει μερικά πράγματα για την έκθεση. Μας είπε πως τα εκθέματα είναι όλα αυθεντικά και χρονολογούνται από τα μέσα του 18ου αι. έως τα μέσα του 20αι. Μας είπε πως υπάρχουν τρεις κατηγορίες γυναικείας ενδυμασίας, σύμφωνα με τη λαογράφο Αγγελική Χατζημιχάλη, στις οποίες αντιστοιχούν οι τρεις όροφοι της έκθεσης. Στο ισόγειο υπάρχουν οι φορεσιές με το σιγκούνι, ένα μάλλινο αμάνικο γιλέκο. Το μαλλί το είχαν ως πρώτη ύλη οι αγροτικοί πληθυσμοί. Στον δεύτερο όροφο οι πληθυσμοί με έντονη εμπορική δραστηριότητα έχουν το καβάδι, μακρύ φόρεμα ανοιχτό από μπροστά φτιαγμένο συνήθως με πολυτελή υφάσματα. Ο τρίτος όροφος φιλοξενεί την εξέλιξη του φορέματος από τον παλιότερο τύπο του μέχρι τα μεταγενέστερα ευρωπαϊκού ύφους πια φορέματα.

Ευγενική παραχώρηση της Συλλογής Ελληνικών Ενδυμασιών «Βικτώρια Γ. Καρέλια»
Ευγενική παραχώρηση της Συλλογής Ελληνικών Ενδυμασιών «Βικτώρια Γ. Καρέλια»

Η συλλογή στεγάζεται σε ένα υπέροχο διατηρητέο κτίριο, το οποίο θέλουμε να σημειώσουμε πως έχει διαμορφωθεί εσωτερικά με τους πιο σύγχρονους μουσειολογικά τρόπους, μιας και ο επισκέπτης κινείται στους σκοτεινούς διαδρόμους έχοντας μια βιωματική επαφή με τα φωτισμένα εκθέματα, μέσα σε μια κατανυκτική ατμόσφαιρα. Μεγάλη εντύπωση μας έκανε μια κινητή προθήκη με ενδυμασίες, η οποία κινείται καθ’ ύψος των ορόφων σαν ασανσέρ και ενοποιεί με αυτόν τον τρόπο την έκθεση.

Ευγενική παραχώρηση της Συλλογής Ελληνικών Ενδυμασιών «Βικτώρια Γ. Καρέλια»

Όλες οι λεζάντες είναι ψηφιοποιημένες και ένα τάμπλετ υπάρχει δίπλα σε κάθε προθήκη. Σε αυτό μπορούσε να διαβάσει κανείς την περιγραφή της προθήκης και των εκθεμάτων σε διάφορες γλώσσες, να δει φωτογραφίες από διάφορες πλευρές των εκθεμάτων και να κάνει ζουμ σε ότι θέλει. Πλέον, λόγω της πανδημίας, ο κάθε επισκέπτης λαμβάνει το δικό του φορητό τάμπλετ, το οποίο απολυμαίνεται μετά από κάθε χρήση, ώστε να τον συνοδεύει στην περιήγησή του στην έκθεση. Πρόκειται για ένα σύγχρονο μοντέλο ξενάγησης, το οποίο αξιοποιεί την τεχνολογία με τρόπο που να υποστηρίζει την εξέλιξη του μουσειολογικού νοήματος της έκθεσης.

Στα κείμενα που μας έστειλε το μουσείο διαβάσαμε επίσης πως στον εκθεσιακό χώρο πραγματοποιούνται εκπαιδευτικά προγράμματα για σχολικές τάξεις όλων των βαθμίδων, κάτι που μας χαροποιεί ιδιαιτέρως. Διοργανώνονται επίσης εξειδικευμένες περιηγήσεις για Έλληνες και ξένους επισκέπτες, αλλά και μουσικές εκδηλώσεις, εικαστικές εκθέσεις και άλλες πολιτιστικές δράσεις που συμβάλλουν στην πολυεπίπεδη ανάδειξη του χώρου -και στο «άνοιγμά» του προς τη ζωή της πόλης θα προσθέσουμε εμείς.

Κοιτώντας το πανέμορφο φυλλάδιο-αφισάκι μπροστά από το κτίριο της έκθεσης

Τα περάσαμε υπέροχα στη συλλογή «Βικτώρια Γ. Καρέλια», αλλά υπήρχε ακόμα ένα μέρος που θέλαμε να προλάβουμε να επισκεφθούμε, το Στρατιωτικό Μουσείο Καλαμάτας που βρισκόταν σε κοντινή απόσταση.

Στο Στρατιωτικό Μουσείο Καλαμάτας συναντήσαμε τον υπεύθυνο μόνιμο στρατιωτικό, ο οποίος ήταν πολύ ευγενικός και κατατοπιστικός και μας μίλησε για το μουσείο. Μας έδωσε μάλιστα την άδεια (κατόπιν συνεννόησης με τους ανωτέρους) να φωτογραφήσουμε και να δημοσιεύσουμε τα εκθέματα του μουσείου και τον ευχαριστούμε θερμά!

Το Στρατιωτικό Μουσείο Καλαμάτας διαβάσαμε πως ιδρύθηκε το 2005. Το κτίριο στο οποίο στεγάζεται είναι η παλιά Μητρόπολη Μεσσηνίας, το οποίο παραχωρήθηκε στο ΓΕΣ από την Ιερά Μητρόπολη. Στο διόροφο κτήριο διαμορφώνεται η μόνιμη έκθεση, η οποία περιλαμβάνει τη σύγχρονη στρατιωτική ιστορία της Ελλάδας από την Ελληνική Επανάσταση έως την Εισβολή στην Κύπρο. Στον εξωτερικό χώρο του μουσείου εκτίθενται άρματα μάχης και πυροβόλα.

Στον εξωτερικό χώρο του Στρατιωτικού Μουσείου Καλαμάτας

Στο μουσείο είχαμε την τύχη να κάνουμε δύο διαφορετικές ξεναγήσεις από δύο στρατιώτες που έκαναν τη θητεία τους. Και οι δύο μας έκαναν πολύ λεπτομερείς ξεναγήσεις μιας και είχαν πολλές ιστορικές γνώσεις για να μας μεταφέρουν. Η πρώτη ξενάγηση ήταν περισσότερο γενικού ενδιαφέροντος, μια εποπτεία του συνόλου της έκθεσης με στάσεις σε συγκεκριμένα εκθέματα, ενώ η δεύτερη ξενάγηση ήταν περισσότερο επικεντρωμένη σε σπάνια εκθέματα που δεν υπάρχουν σε άλλα στρατιωτικά και πολεμικά μουσεία. Οι πληροφορίες που μας μετέφεραν και οι δύο ξεναγοί ήταν πολύ ενδιαφέρουσες και ξεπερνούν το μέγεθος ενός άρθρου. Γι’αυτό θα συνεχίσουμε με κάποιο επιλεγμένα εκθέματα σε φωτογραφίες…

«Ο ανυπόφορος ζυγός της Οθωμανική τυραννίας». Ένα από τα στοιχεία του ήταν το κρέμασμα κουδουνιών, το οποίο έχει μείνει ως έκφραση μέχρι τις μέρες μας.
Η παραδοσιακή φορεσιά. Το καπέλο είναι φτιαγμένο από τσόχα και συμβολίζει το αίμα που χύθηκε κατά την Ελληνική Επανάσταση. Τα διακοσμητικά στο μπροστά μέρος της φορεσιάς σχηματίζουν χι και όμικρον και συμβολίζουν το Χριστιανός Ορθόδοξος. Το λευκό πουκάμισο από κάτω συμβολίζει την αγνότητα του ελληνικού αγώνα. Η φουστανέλα από κάτω έχει 400 διπλώματα και συμβολίζει τα 400 χρόνια της σκλαβιάς. Παλιά ήταν διάφορα κομμάτια τα οποία έραβαν μαζί.
Γιαταγάνια με λαβές από διάφορα υλικά, μιας και την εποχή εκείνη ο στρατός δεν ήταν τακτικός, αλλά ο καθένας ανάλογα με την οικονομική του ευχέρεια έφτιαχνε και τα όπλα του.
Ένα κομμάτι ξύλου καρυδιάς όπου οι Βούλγαροι κρέμασαν τον Τέλο Άγρα. Τον ξεγέλασαν για να συναντηθεί μαζί τους, τον αιχμαλώτισαν, τον βασάνισαν και στο τέλος τον κρέμασαν.
Στολή Έλληνα της εποχής του 1912, έχει το χρώμα της χώρας μας ώστε να καμουφλάρεται ο στρατιώτης.
Κάλυκες οβίδων, οι οποίες έμπαιναν πίσω στο κανόνι και είχαν μέσα τους μπαρούτι ώστε να φύγει πιο δυνατά η σφαίρα και να πάει πιο μακριά. Όλο μαζί λέγεται βλήμα.
Το θωρηκτό Αβέρωφ
Στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο ο Καμπέρος ήταν χωριάτης αλλά ήθελε να γίνει πιλότος. Τον έλεγαν τρελό, όμως αυτός το είχε βάλει στόχο. Έβγαλε σχολή και με τα κόλπα που έκανε στον ουρανό έλεγαν «Ποιός είναι αυτός ο τρελός;» κι έτσι έμεινε η έκφραση «τρελοκαμπέρω» που χρησιμοποιούμε έως και σήμερα! Στην πραγματικότητα όμως η έκφραση είναι τιμητική, μιας και ο Καμπέρος ήταν ήρωας!
Η επίστεψη της γαλλική σημαίας και δύο γαλλικά περιοδικά από την εποχή του Α’ Παγκόσμιου Πολέμου
Παρέλαση του ελληνικού τμήματος στο Παρίσι μετά τη λήξη του πολέμου
Φαρμακευτικό κυτίο με σύριγγες τις οποίες χρησιμοποιούσαν οι Γερμανοί στρατιώτες για να απαλύνουν τον πόνο τους στο πεδίο της μάχης και είχαν μέσα παυσίπονα όπως μορφίνη, η οποία είναι το πιο γνωστό.
Ίσως το πιο σημαντικό έκθεμα του μουσείου, ένα σπάνιο γιαταγάνι των Οθωμανών (στο κέντρο). Τέτοιου είδους γιαταγάνια κατασκευάζονταν τον 15ο αι.
Κυρίευση της χρυσοκέντητης τούρκικης σημαίας από Μεσσήνιους μαχητές του 9ου Συντάγματος Πεζικού. Η σημαία βρίσκεται σήμερα στο Πολεμικό Μουσείο της Αθήνας.
Ο Κετσέας από τη Μεσσηνιακή Μάνη, επικεφαλής του 9ου Συντάγματος Πεζικού, ο οποίος μετά τη συνθηκολόγηση πήρε τους στρατιώτες του και κατέβαινε προς το Σύνταγμα της Καλαμάτας ενώ όλοι οι άλλοι γύριζαν στα σπίτια τους διαλυμένοι. Οι Γερμανοί του είπαν πως πρέπει να δώσει τον οπλισμό του και εκείνος απάντησε πως δεν τον δίνει αφού δεν έχουν χάσει σε καμία μάχη! Όταν οι Γερμανοί επέμειναν τους είπε να πούνε στον Χίτλερ πως το 9ο Σύνταγμα Πεζικού βρίσκεται σε πόλεμο με τη Γερμανία!

Είδαμε και άλλα πολλά εκθέματα: (πατήστε για πλήρη προβολή)

Φύγαμε από το μουσείο γεμάτοι νέες γνώσεις και εμπειρίες και για αυτό ευχαριστούμε θερμά του ανθρώπους του! Είχαμε λίγο χρόνο ακόμα προτού επιστρέψουμε πίσω στην βάση μας στην Αθήνα και το όμορφο αυτό ταξίδι λάβει τέλος. Έτσι, αποφασίσαμε να κάνουμε άλλη μια μικρή εκδρομούλα ώστε να δροσιστούμε στους καταρράκτες στο κοντινό Πολυλίμνιο στην Χαραυγή Μεσσηνίας. Έπειτα από μια σαραντάλεπτη διαδρομή με το αυτοκίνητο είχαμε φτάσει και με την πρώτη ματιά καταλάβαμε πως άξιζε τον κόπο…

Φτάνοντας στους καταρράκτες Πολυλιμνίου

Είναι ένα πανέμορφο μέρος, όπου μπορεί κανείς να κάνει μια μικρή πεζοπορία μέχρι τις λιμνούλες στις οποίες μπορεί να κάνει μπάνιο στο δροσερό νερό τους. Μέσα στο πράσινο και στη φύση, δεν περιμένεις ότι από κάπου θα βρεις νερό και όμως βρίσκεις! Εμείς είχαμε το θάρρος να βουτήξουμε και δεν το μετανιώσαμε καθόλου! Το νερό ήταν κρύο και αναζωογονητικό και μαζί με την καταπράσινη θέα ήταν μια εμπειρία μοναδική. Και επειδή ειδικά όσον αφορά στη φύση μια εικόνα ίσον χίλιες λέξεις θα αφήσουμε τις φυσικές ομορφιές να μιλήσουν από μόνες τους…

Ένα φωτορεπορτάζ από τους Καταρράκτες Πολυλιμνίου:

(Πατήστε πάνω στις φωτογραφίες για πλήρη προβολή)

Κάπου εδώ τελειώνει το έβδομο συνεχόμενο άρθρο μας από το ταξίδι μας στη Μάνη και στην Καλαμάτα… Είδαμε όμορφα μέρη, γνωρίσαμε καλούς ανθρώπους, φάγαμε πεντανόστιμα φαγητά, αποκτήσαμε γνώσεις και εμπειρίες και επιστρέφουμε στη βάση μας στην Αθήνα για νέες γλυκές περιπέτειες!

Διαβάστε πρώτοι κάθε νέο μας άρθρο

Ακολουθήστε μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσής μας:

Ακολουθήστε μας συμπληρώνοντας το email σας στο πεδίο στο κάτω μέρος της ιστοσελίδας μας, για να σας έρχεται με email κάθε νέο μας άρθρο μόλις κυκλοφορήσει. Μην ξεχάσετε να κάνετε επιβεβαίωση της εγγραφής σας, στο email που θα σας έρθει! 🤗 Όσοι είστε κι εσείς wordpress bloggers, πατήστε απλώς follow.

5 Comments Add yours

    1. Ευχαριστούμε πάρα πολύ!!

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s