Για μια μέρα στην όμορφη Βυτίνα

Μια ηλιόλουστη μέρα του Γενάρη, ο Γιώργος, η Ελίζα, η μαμά του Γιώργου κ. Χριστίνα και η Μαριτίνα αποφάσισαν να κάνουν μια μονοήμερη εκδρομή. Αφορμή ήταν τα γενέθλια της κ. Χριστίνας που θα τα γιορτάζαμε όπως έπρεπε! Έχοντας ήδη κάνει διάφορες μονοήμερες εκδρομές σε κοντινούς στην Αθήνα προορισμούς, αυτή τη φορά επιλέξαμε τη Βυτίνα, ένα κοσμοπολίτικο χωριό της Ορεινής Αρκαδίας.

Στο δρόμο για τη Βυτίνα

Στο νέο ταξιδιωτικό μας άρθρο κάνουμε μια μονοήμερη εκδρομή στη Βυτίνα. Εκεί πίνουμε ζεστά ροφήματα, τρώμε νόστιμο φαγητό, επισκεπτόμαστε το Λαογραφικό Μουσείο, κάνουμε βόλτα στον Δρόμο της Αγάπης και στο Δασάκι της Βυτίνας και κλείνουμε τη μέρα με γλυκάκι και ποτάκι. Και μια έκπληξη…μια χειροποίητη τούρτα της Ελίζας για την κ. Χριστίνα, τη μαμά του Γιώργου, που έχει τα γενέθλια της!

Χιονισμένες βουνοκορφές

Η Βυτίνα είναι ένα ορεινό χωριό του Νομού Αρκαδίας, χτισμένο σε υψόμετρο 1033 μέτρων στο όρος Μαίναλο. Απέχει από την Αθήνα 185 χμ, δηλαδή 2 ώρες και 10 λεπτά με το αυτοκίνητο. Είναι μια απόσταση ιδανική για ένα Σαββατοκύριακο, αλλά και για μια μονοήμερη εξόρμηση στην εξοχή.

Στην κεντρική πλατεία της Βυτίνας

Μόλις φτάσαμε στο χωριό διαπιστώσαμε με την πρώτη ματιά πόσο ανεπτυγμένο τουριστικά είναι. Η κεντρική πλατεία με τις καφετέριες και τα τουριστικά μαγαζάκια ήταν κυριολεκτικά γεμάτη κόσμο! Η Βυτίνα είναι ένα πανέμορφο χωριό, με γραφικά δρομάκια, πετρόκτιστα κτίρια και πλούσια φύση όπου κυριαρχούν τα έλατα, και δικαίως ονομάζεται το «πετράδι του Μαινάλου».

Η κεντρική πλατεία της Βυτίνας

Στην πλατεία σε κεντρικό σημείο δεσπόζει ένα πολύ ξεχωριστό μπρούτζινο άγαλμα, το άγαλμα του πρωτοπόρου Βυτιναίου μαθητή της Αντίστασης Ματθαίου Πόταγα. Το άγαλμα, όπως διαβάσαμε, το έχει δημιουργήσει η αδερφή του Μαθιού, Ελένη Πόταγα. Ο Μαθιός ήταν 17 ετών στις 2 Μαϊου του 1941 όταν τα πρώτα γερμανικά στρατεύματα κατευθύνονταν προς τη Βυτίνα. Μετά από μια ηρωική πράξη αντίστασης, ο νεαρός ήρωας εκτελέστηκε από τους κατακτητές.

Ο ανδριάντας του ήρωα μαθητή Ματθαίου Πόταγα

Σταθείτε. Δεν θα μας σκλαβώσετε. Είμαι εδώ μόνος. Αλλά η Ελλάδα ολόκληρη ακολουθεί.

Ματθαίος Πόταγας
Ο Ματθαίος Πόταγας (πηγή)

Στην πλατεία υπάρχουν πολλές φιλόξενες καφετέριες, στις οποίες μπορείς να κάτσεις έξω και να απολαύσεις τον ήλιο αν ο καιρός το επιτρέπει, ή μέσα στους πετρόκτιστους εσωτερικούς τους χώρους που ζεσταίνουν τα τζάκια. Εμείς καθήσαμε στο Ναϊάδες Cafe Bar, για λίγη ώρα έξω, αλλά κρυώσαμε και μεταφερθήκαμε στο εσωτερικό της καφετέριας, με θέα προς την πλατεία.

Στα εξωτερικά τραπέζια του Ναϊάδες Cafe Bar

Οι Ναϊάδες είναι ένα μαγαζί για όλη την ημέρα, από το πρωί με το καφεδάκι σου στην υπέροχη πλατεία της Βυτίνας έως το βράδυ με τα φημισμένα τους κοκτέιλς. Σε ένα πέτρινο κτίριο, με το ξύλο να κυριαρχεί και το τζάκι να ζεσταίνει την ατμόσφαιρα, είναι το ιδανικό καταφύγιο για τις κρύες μέρες και βραδιές του χειμώνα. Το καλοκαίρι, η προνομιακή του θέση πάνω στην πλατεία δίπλα στην εκκλησία του Αγίου Τρύφωνα, κάνει το μαγαζί αυτό έναν τόπο συνάντησης και διασκέδασης.

Στο εσωτερικό του Ναϊάδες Cafe Bar

Από τον πλούσιο κατάλογο των Ναϊάδων επιλέξαμε να πιούμε ζεστές σοκολάτες τα κορίτσια και καφεδάκι το αγόρι της παρέας. Πήραμε σοκολάτα με γεύση πραλίνα, σοκολάτα με γεύση τσουρέκι και σοκολάτα βιενουά και ήταν η μία πιο λαχταριστή από την άλλη. Λιγουρευτήκαμε και τα τέλεια γλυκάκια του μαγαζιού, αλλά αν αρχίζαμε από το πρωί με τα γλυκά θα φεύγαμε μερικά κιλάκια βαρύτερες από αυτή την εκδρομή! 🤗

Σοκολάτα βιενουά
Από τα υπέροχα κοκτέιλς του μαγαζιού, που ήταν πολύ νωρίς να δοκιμάσουμε… (πηγή)
Η καλή μέρα από το πρωί φαίνεται και άρχισε υπέροχα!
Δίπλα στο τζάκι που καίει όλη μέρα
Στον όροφο των Ναϊάδων

Η καφετέρια έχει και δεύτερο όροφο με μια φανταστική θέα στην πλατεία και την εκκλησία. Η εκκλησία είναι αφιερωμένη στον Άγιο Τρύφωνα, πολιούχο της Βυτίνας και προστάτη των αμπελουργών. Όπως διαβάσαμε, ο σημερινός ναός χτίστηκε το 1846 στη θέση πυρποληθέντος ναού από τον Ιμπραήμ με δωρεές των Βυτιναίων και άλλων δωρητών και με μεγάλη συνεισφορά του βασιλιά Όθωνα. Το βασικό υλικό με το οποίο φτιάχτηκε είναι το μαύρο μάρμαρο, ένα ιδιαίτερο προϊόν της περιοχής.

Ο Άγιος Τρύφωνας

Μέσα στην εκκλησία φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα του Αγίου Τρύφωνα, η οποία σύμφωνα με την παράδοση μεταφέρθηκε από τη Μικρά Ασία σε μια επιδημία πανώλης. Ο Άγιος Τρύφωνας, όπως μάθαμε, θεράπευε με τη χάρη του Αγίου Πνεύματος από κάθε ασθένεια και κυρίως από δαιμόνια. Οι Βυτιναίοι τον ευλαβούνται πολύ και κάθε χρόνο όταν εορτάζει την 1η Φεβρουαρίου συγκεντρώνονται στο χωριό και γιορτάζουν πανηγυρικά τη μνήμη του.

Ο Σύλλογος των Βυτιναίων «Ο Άγιος Τρύφων» (πηγή)

Η μέρα μας είχε αρχίσει υπέροχα και όσο είχε ήλιο θέλαμε να κάνουμε βόλτες στα σοκάκια του χωριού και να βγάλουμε και τις φωτογραφίες μας για να θυμόμαστε και να τις μοιραζόμαστε μαζί σας!

Γύρω από την κεντρική πλατεία υπάρχουν και πολλά μαγαζάκια που πουλάνε αναμνηστικά δωράκια και τοπικά προϊόντα. Η Βυτίνα φημίζεται για τα χειροποίητα ζυμαρικά της, χυλοπίτες, λαζάνια, τραχανά και άλλα πολλά, τα καρύδια, τα βότανα, το μέλι Ελάτης Μαινάλου Βυτίνας, ένα μοναδικό στο είδος του προϊόν, αλλά και για τα ξυλόγλυπτα και τα υφαντά -η περιοχή υπήρξε κέντρο ξυλογλυπτικής και υφαντουργίας, όπως μάθαμε.

Ένα κατάστημα με τοπικά προϊόντα της Βυτίνας

Στη βόλτα μας περάσαμε και από το Δημοτικό Σχολείο της Βυτίνας, ένα όμορφο κτίριο που αποτελεί ευεργέτημα του Ανδρέα Συγγρού. Όπως είδαμε και από την ιστοσελίδα του, είναι ένα δραστήριο και σύγχρονο σχολείο που διοργανώνει πολλές δραστηριότητες, πειράματα, εκδηλώσεις, τηλεδιασκέψεις και διαδικτυακές δράσεις.

Το Δημοτικό Σχολείο της Βυτίνας

Δεν μπορούσαμε, φυσικά, να μην επισκεφθούμε το Λαογραφικό Μουσείο του χωριού. Βρίσκεται στην πλατεία της Βυτίνας, σε ένα πέτρινο μονοόροφο κτιριάκι. Όπως μάθαμε, ιδρύθηκε το 1986 και λειτουργεί υπό την αιγίδα του Πολιτιστικού Συλλόγου Βυτίνας. Από το 2000 στεγάζεται στο κτίριο το οποίο επισκεφθήκαμε, το οποίο είναι παραχώρηση του τότε δημάρχου και εξακολουθεί τη λειτουργία του με τη βοήθεια του νυν δημάρχου. Λειτουργεί πλέον κάθε Σάββατο και Κυριακή και ευτυχώς το πετύχαμε ανοιχτό!

Η είσοδος του Λαογραφικού Μουσείου

Η έκθεσή του εκτείνεται σε έναν ενιαίο χώρο, γεμάτο με εκατοντάδες εκθέματα τα οποία μπορείς να δεις από πολύ κοντά, μιας και περπατάς ανάμεσά τους. Αποτελείται από δύο ενότητες, μια με χρηστικά αντικείμενα της καθημερινής ζωής των Βυτιναίων και μια με ιστορικά κειμήλια. Εμείς ήμασταν τυχεροί και πετύχαμε ξενάγηση στην έκθεση, κατά την οποία ο πολύ ευγενικός υπεύθυνος του μουσείου εξηγούσε αναλυτικά τη λειτουργία διαφόρων αντικειμένων της έκθεσης. Ήταν πραγματικά πολύ ενδιαφέρουσα και πλούσια ξενάγηση!

Το μέρος της έκθεσης με τα χρηστικά αντικείμενα
Στο βάθος το ιστορικό μέρος της έκθεσης
Στην ξενάγηση στο μουσείο

Τα εκθέματα του μουσείου προέρχονται κυρίως από τις ιδιωτικές συλλογές των δύο ιδρυτών του, ενός ντόπιου δάσκαλου-συγγραφέα-λαογράφου και ενός κουρέα-ανταποκριτή της τοπικής εφημερίδας. Τα αντικείμενα της έκθεσης είναι χωρισμένα σε ενότητες και αποτελούνται από γεωργικά εργαλεία, οικιακά σκεύη, παλιές μηχανές, εκκλησιαστικά είδη, υφαντά, κεντήματα, ρουχισμό, έπιπλα και άλλα πολλά. Εντύπωση μας έκανε και ένας πλήρης αργαλειός που βρίσκεται στημένος στο βάθος της αίθουσας.

Οικιακά σκεύη
Ρουχισμός
Έπιπλα
Εργαλεία
Ραπτομηχανές
Ο αργαλειός
Εκκλησιαστικά είδη

Στο ιστορικό κομμάτι της έκθεσης ξεχωρίζει ένα σημαντικό ιστορικό τεκμήριο, η Διαθήκη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη, που συνέταξε ο συμβολαιογράφος Χαράλαμπος Παπαδόπουλος το 1841 στο κτήμα του Κολοκοτρώνη κοντά στο Ναύπλιο!

Η Διαθήκη του Θεόδωρου Κολοκοτρώνη
Επιγραφή από το πατρικό σπίτι του Βυτιναίου σπουδαίου ιστορικού Κωνσταντίνου Παπαρρηγόπουλου

Μετά από το φανταστικό αυτό ταξίδι στο χρόνο θέλαμε να κάνουμε μια ακόμα βόλτα γύρω από το χωριό αυτή τη φορά στην πλούσια φύση του… Είναι χειμώνας και είναι τόσο όμορφα, φανταστείτε πως θα είναι τις άλλες εποχές του χρόνου! Περπατώντας φτάσαμε σε ένα από τα αξιοθέατα της Βυτίνας, τον Δρόμο της Αγάπης, μια μοναδική διαδρομή ανάμεσα σε πλατάνια και σφενδάμια. Σύμφωνα με όσα διαβάσαμε, το όνομά του οφείλεται στο ότι παλιά οι νέοι συνήθιζαν να κάνουν εκεί τον περίπατό τους και τα ερωτευμένα ζευγάρια να δίνουν ραντεβού για να ανταλλάσουν μοναχά βλέμματα και κουβέντες, σύμφωνα με τα ήθη τις εποχής. Αλλά και σήμερα είναι ένα πολύ ρομαντικό τοπίο για να κάνουν τα ζευγάρια τη βόλτα τους χεράκι-χεράκι!

Ο Δρόμος της Αγάπης
Ο Δρόμος της Αγάπης το φθινόπωρο (πηγή)
Ο Δρόμος της Αγάπης χιονισμένος (πηγή)

Στη συνέχεια, ο δρόμος μας μας έβγαλε στο Δασάκι της Βυτίνας, ένα υπέροχο μέρος! Είναι ένας δασοβοτανικός κήπος, με έκταση 37 στρεμμάτων, σύμφωνα με την ενημερωτική πινακίδα στην είσοδό του. Αποτελεί μέρος του Τριανταφυλλίδιου Κρατικού Κτήματος και μνημείο της φυσικής ιστορίας του τόπου.

Η είσοδος στο Δασάκι της Βυτίνας

Το πρώτο τμήμα του πάρκου φυτεύτηκε από το 1900 έως το 1916 και η φύτευση ολοκληρώθηκε το 1933. Περιλαμβάνει διάφορα ξενικά είδη, τα οποία παράχθηκαν σε φυτώρια της Βυτίνας ή μεταφέρθηκαν κατά τα έτη 1910-1916 από αυστριακή αποστολή. Μεταξύ των άλλων στο δασάκι μπορεί να δει κανείς μέχρι και δεκαέξι είδη πεύκης, για παράδειγμα· το δασάκι αποτελεί τον ιδανικό προορισμό για κάθε φυσιοδίφη!

Επιστρέφοντας προς το χωριό είδαμε και τη Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βυτίνας. Είναι μια από τις αρχαιότερες βιβλιοθήκες της χώρας μας -ιδρυθηκε στις αρχές του 19ου αιώνα από τον Βυτιναίο ιερομόναχο Άνθιμο Παπαρρηγόπουλο- και το σπουδαιότερο πνευματικό ίδρυμα του χωριού. Όπως αναφέρει στην ιστοσελίδα της, έχει ως στόχο την παροχή γνώσεων και την ανάδειξη της πνευματικής δραστηριότητας της περιοχής, μαζί με τη διαφύλαξη της ιστορίας και της πολιτιστικής κληρονομιάς του τόπου. Στεγάζεται σε ένα αναπαλαιωμένο παραδοσιακό κτίριο από το 1987, στο οποίο όπως βλέπουμε από επιγραφή στεγαζόταν η Σχολή Κορασίδων της Βυτίνας.

Η Δημόσια Βιβλιοθήκη της Βυτίνας
Ένας φίλος μας στο δρόμο της επιστροφής προς την πλατεία της Βυτίνας

Μετά από όλα αυτά τα ωραία που είδαμε ήταν πλέον η ώρα για ένα από τα αγαπημένα μας πράγματα στις εκδρομές -το ντόπιο, παραδοσιακό φαγητό! Όσο περνούσε η ώρα οι δρόμοι της Βυτίνας δεν έπαυαν να είναι γεμάτοι κόσμο, παρά το κρύο που είχε αρχίσει να γίνεται τσουχτερό. Μαζί τους κι εμείς περπατήσαμε στα δρομάκια, με κατεύθυνση το εστιατόριο Κληματαριά.

Η Κληματαριά είναι μια παραδοσιακή ταβέρνα της Βυτίνας, η οποία λειτουργεί από το 1936, όταν ο κυρ-Δημοσθένης με τη γυναίκα του έφτιαξαν ένα μικρό ταβερνάκι. Εκεί σέρβιραν τους ντόπιους παραδοσιακές αρκαδικές συνταγές φτιαγμένες με μεράκι και αγάπη. Ο γιος Χρήστος με τη γυναίκα του Κατερίνα, με την ίδια αγάπη και φροντίδα, έδωσαν το δικό τους χαρακτήρα στο μενού της Κληματαριάς, προσθέτοντας στην παράδοσή μια σύγχρονη ματιά. Σήμερα έχουν καταφέρει το εστιατόριο τους να είναι ένα από τα καλύτερα του χωριού!

Ο κατάλογος της Κληματαριάς περιλαμβάνει δροσερές σαλάτες, νόστιμους μεζέδες, σπιτικά μαγειρευτά και φοβερά ψητά στα κάρβουνα. Εμείς επιλέξαμε να δοκιμάσουμε κυρίως τα μαγειρευτά τους, μιας και ταίριαζαν με το κρύο βραδάκι, αλλά και τα ορεκτικά και τα ψητά τους· τα συνοδέψαμε με ντόπιο λευκό κρασί και καλή παρέα! Ελάτε να δείτε πόσο ωραία φάγαμε…

Πίτα ημέρας: πρασόπιτα
Ντάκος
Τυρόπιτα με χειροποίητο φύλλο με μέλι
Χόρτα
Φασόλια γίγαντες
Μπιφτέκια από αγριογούρουνο
Μοσχάρι λεμονάτο
Αγριογούρουνο με πορτοκάλι

Αφού χορτάσαμε το πεντανόστιμο, σπιτικό φαγητό και τη ζεστή, φιλική ατμόσφαιρα, περάσαμε για λίγο από το αυτοκίνητο, μιας και στο πορτμπαγκάζ είχαμε κρυμμένη την έκπληξη της ημέρας -μια τούρτα φτιαγμένη από την Ελίζα με αγάπη για την πεθερά της! Η τούρτα είχε δύο στρώσεις, μια με ζουμερό κέικ σοκολάτας και μια με κρέμα τσιζκέικ αρωματισμένη με πορτοκάλι. Τη συνταγή θα τη δώσουμε σε επόμενο άρθρο!

Χρόνια πολλά αγαπημένη μας κ. Χριστίνα!

Για το κλείσιμο της ημέρας θέλαμε να επισκεφθούμε άλλη μια τοπική επιχείρηση, για να φάμε ένα γλυκάκι, μιας και την τούρτα την κρατήσαμε για το σπίτι… Διαλέξαμε το cafe bar Έαρ, στο πάνω μέρος της πλατείας του χωριού. Το μαγαζί ήταν πανέμορφο, με πέτρα στο εσωτερικό του, κομψή διακόσμηση και ένα τζάκι στο κέντρο του χώρου που έδινε θαλπωρή στην ατμόσφαιρα. Για καφεδάκι, για σνακ, για γλυκάκι, για ποτάκι ή κοκτέιλ το Έαρ είναι μια πολύ καλή επιλογή!

Δίπλα στο τζάκι
Σαγκρία για τον Γιώργο
Σπιτικό γαλακτομπούρεκο για την κ. Χριστίνα και τη Μαριτίνα
Και σουφλέ σοκολάτας με παγωτό για την Ελίζα!

Και κάπως έτσι, γλυκά, νύχτωσε και ήταν η ώρα να επιστρέψουμε στη βάση μας στην Αθήνα. Τα περάσαμε υπέροχα, και σας προτείνουμε να κάνετε κι εσείς μια μικρή -ή και μεγαλύτερη- εκδρομούλα στη γραφική Βυτίνα! Εις το επανιδείν!

Διαβάστε πρώτοι κάθε νέο μας άρθρο!

Βρείτε μας στα μέσα κοινωνικής δικτύωσής μας:

Ακολουθήστε μας συμπληρώνοντας το email σας στο πεδίο στο κάτω μέρος της ιστοσελίδας μας, για να σας έρχεται με email κάθε νέο μας άρθρο μόλις κυκλοφορήσει. Μην ξεχάσετε να κάνετε επιβεβαίωση της εγγραφής σας, στο email που θα σας έρθει! 🤗 Όσοι είστε κι εσείς wordpress bloggers, πατήστε απλώς follow.

2 Comments Add yours

  1. Giannis Pit says:

    Τα πρόσωπά σας είναι γεμάτα ζωή και χαμόγελο, οι εικόνες είναι πολύ όμορφες. Τα εδέσματα ….προκλητικά. Όλο αυτό μας γεμίζει θετική αύρα. Την καλησπέρα μου.

    Liked by 1 person

    1. Καλησπέρα κύριε Γιάννη! Ευχαριστούμε πάρα πολύ, χαιρόμαστε ειλικρινά που σας άρεσε το άρθρο!! Είναι πανέμορφη η Βυτίνα! Καλό ξημέρωμα να έχετε!

      Liked by 1 person

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s