Τούρτα γενεθλίων κάθε μέρα!

  • Ρούπερτ: Θέλω μια τούρτα γενεθλίων!
  • Εμείς: Μα, Ρούπερτ, δεν έχεις γενέθλια ακόμα…
  • Ρούπερτ: Αρκούδα είμαι, μπορώ να τρώω τούρτα κάθε μέρα!
  • Εμείς: Ρούπερτ, θα κάνεις κακό στην υγεία σου…
  • Ρούπερτ: Ο Winnie the Pooh όλο μέλι τρώει και μια χαρά τον βλέπω, γραμμάριο δεν παίρνει!
  • Εμείς: Ο Winnie είναι καρτούν, αν δεν το πρόσεξες…
  • Ρούπερτ: Λεπτομέρειες… Έκανα και αναρρίχηση στο δάσος, μου αξίζει ένα γλυκάκι!

Τυχερός ήταν, γιατί ένας από εμάς είχε όντως γενέθλια… Μη του το πείτε όμως…! Του κάναμε τη χάρη, λοιπόν, και φτιάξαμε μια nerdy τούρτα γενεθλίων -δεν τρώει ό,τι κι ό,τι η αφεντιά του- με πολλές λαχταριστές στρώσεις: dacquoise (ντακουάζ) καρυδιού, μους καραμέλα, ζελέ μήλο, crème diplomate και τραγανή νουγκατίνα με καρύδια. Μας πήρε τρεις μέρες να τη φτιάξουμε αλλά έναν τον έχουμε, να του χαλούσαμε χατήρι; Κάναμε όμως με την ευκαιρία και τα δικά μας: διερευνήσαμε την τούρτα γενεθλίων στην αμερικανική και στις διάφορες ευρωπαϊκές εκδοχές της.

Ετοιμάζοντας την Eat Dessert First Layer Cake!

Οι Αμερικάνοι, όταν θέλουν να φτιάξουν μια τούρτα γενεθλίων (birthday cake), συνήθως θα φτιάξουν ένα χορταστικό γλυκό με στρώσεις από κέικ που καλύπτονται ενδιάμεσα και γύρω τους με μπόλικο frosting βουτυρόκρεμας, σε διάφορα χρώματα και γεύσεις. Η πιο κλασική εκδοχή αποτελείται από αφράτο κέικ βανίλια και διακοσμείται με χρωματιστή τρούφα, για την οποία τρελαίνονται τα παιδιά και όχι μόνο! Λόγω των στρώσεων ονομάζεται και layer cake και αποτελεί σήμα κατατεθέν των ΗΠΑ, ένα σπιτικό φαγητό -comfort food όπως το λένε εκεί. Το μυστικό του; Οι στρώσεις πρέπει να είναι τελείως ίσες σε πάχος για ένα πανέμορφο αποτέλεσμα, και φυσικά το κέικ και η βουτυρόκρεμα φρέσκα και λαχταριστά. Δυστυχώς, όμως, στις ΗΠΑ συνηθίζονται τα έτοιμα μείγματα για κέικ από το σουπερμάρκετ. Αποτελούν μεν την εύκολη λύση, αλλά σίγουρα κάτι χάνεται από τη ζεστασιά ενός χειροποίητου, σπιτικού κέικ με αγνά υλικά.

Ένα κλασικό αμερικάνικο birthday cake με στρώσεις από χρωματιστό κέικ και επικάλυψη βουτυρόκρεμας

Η διάσημη σεφ Christina Tosi -μπορεί να την ξέρετε ως κριτή του αμερικάνικου Master Chef– έχει κατοχυρώσει μια καινοτομία στα layer cakes. Πρόκειται για το Milk Bar’s Birthday Cake που φτιάχνει στο βραβευμένο ζαχαροπλαστείο της στη Νέα Υόρκη, το Milk Bar. Το χαρακτηριστικό γλυκό της αποτελείται από στρώσεις confetti cake -κέικ βανίλια με χρωματιστή τρούφα μέσα- και επιφυλάσσει μια ανατροπή: έχει frosting μόνο ενδιάμεσα, όχι απ’ έξω! Ο λόγος; Επειδή θεωρεί πως η εμμονή στην αψεγάδιαστη επικάλυψη είναι σπατάλη χρόνου, ο οποίος μπορεί να δοθεί σε πιο ουσιαστικά πράγματα. Αυτό που μετράει είναι τί έχει μέσα η τούρτα.

Επομένως, δεν καλύπτουμε τα πλαϊνά του κέικ. Αυτή είναι η διατριβή μου στα κέικ.

Christina Tosi, από την εκπομπή Chef’s Table: Pastry (πηγή)
Τούρτα γενεθλίων χωρίς επικάλυψη, της Christina Tosi (πηγή)

Ένα άλλο είδος αμερικανικών birthday cakes που έχουν πλέον αγαπηθεί παγκοσμίως είναι τα fondant cakes. Είναι και πάλι τούρτες με στρώσεις από κέικ και βουτυρόκρεμα, αλλά με επικάλυψη από fondant (ζαχαρόπαστα) και διακόσμηση με ρεαλιστικά σχέδια και φιγούρες. Η ζαχαρόπαστα είναι ένα υλικό από ζάχαρη, εύπλαστο σαν πλαστελίνη, που μπορεί να απλωθεί με τον πλάστη για να επικαλύψει την τούρτα ή να μετατραπεί σε περίτεχνα τρισδιάστατα σχέδια. Η επικάλυψη ζαχαρόπαστας χαρίζει ένα άψογα λείο αποτέλεσμα, που μπορεί να αποκτήσει διάφορες υφές χάρη στα ειδικά εργαλεία που κυκλοφορούν στην αγορά. Αυτή είναι και η διαφορά των fondant cakes από όσες επικαλύπτονται με βουτυρόκρεμα, η οποία δίνει μια πιο ρουστίκ αισθητική. Οι τούρτες με ζαχαρόπαστα είναι τα τελευταία χρόνια αρκετά δημοφιλείς και στην Ελλάδα.

Tούρτα με επικάλυψη και σχέδιο από ζαχαρόπαστα

Είμαστε σίγουροι πώς όλοι θα θέλαμε μια τέτοια τούρτα υπερπαραγωγή για τα γενέθλιά μας, με φωτεινά χρώματα, περίπλοκα σχέδια και φιγούρες σαν αληθινές. Κάποιοι από μας θα ονειρευόμασταν να τη φτιάξουμε κιόλας. Δεν το έχουμε επιχειρήσει, γιατί πολύ φοβόμαστε πως η φαντασία μας απέχει πολύ από το πραγματικό αποτέλεσμα και προτιμάμε να αποφύγουμε τα δάκρυα και την οργή που αναπόφευκτα θα φέρει…

Υπάρχει μια αμερικάνικη εκπομπή που πραγματεύεται ακριβώς αυτό το ζήτημα: το πόσο πολύ απέχει αυτό που θα φτιάξει στην πραγματικότητα ένας ερασιτέχνης ζαχαροπλάστης από αυτό που φαντάζεται ότι θα καταφέρει. Η εκπομπή Nailed it! είναι ένας διαγωνισμός στον οποίο ερασιτέχνες ζαχαροπλάστες προσπαθούν να αντιγράψουν περίτεχνα γλυκά για να κερδίσουν ένα χρηματικό έπαθλο. Η ιδέα προφανώς βασίστηκε σε κάτι που -ας το παραδεχθούμε- όλοι έχουμε πάθει: να προσπαθήσουμε να αντιγράψουμε περίπλοκα γλυκά που βρήκαμε στο ίντερνετ και στα τραγικά αποτελέσματα του παράτολμου εγχειρήματος αυτού.

Το πρότυπο που έπρεπε να αντιγράψει ο διαγωνιζόμενος και αυτό που κατάφερε να φτιάξει! (πηγή)

Υπάρχουν βέβαια και οι επαγγελματίες που μας κάνουν να γουρλώνουμε τα μάτια με τις φοβερές δημιουργίες τους. Ξέρετε τον Cake Boss; Είναι ο Buddy Valastro, Ιταλοαμερικανός ζαχαροπλάστης που για πολλά χρόνια στην εκπομπή του Cake Boss, μοιραζόταν με το κοινό του τις περιπέτειες του οικογενειακού ζαχαροπλαστείου Carlo’s Bake Shop στο Hoboken του New Jersey. Ο Buddy Valastro και οι συνεργάτες του έχουν πάει τις τούρτες σε άλλο επίπεδο: είναι τεράστιες, περίπλοκες και τόσο ρεαλιστικές που μοιάζουν αληθινές!

Ο Cake Boss με τον Πύργο της Πίζας σε τούρτα με ζαχαρόπαστα (πηγή)

Είναι να απορεί κανείς πώς αντέχει η καρδιά τους να τις κόβουν και να τις τρώνε, και ούτε τολμάμε να φανταστούμε πόσο κάνει να τις αγοράσεις… Το ζαχαροπλαστείο πλέον έχει εξελιχθεί σε αξιοθέατο και έχει ενισχύσει σε μεγάλο βαθμό τον τουρισμό της περιοχής. Ίσως το επισκεφθούμε κι εμείς μια μέρα!

Το ζαχαροπλαστείο Carlo’s Bake Shop στο Hoboken του New Jersey (πηγή)

Στην Ευρώπη, αν και τα αμερικάνικα layer cakes έχουν μπει για τα καλά στις ζωές μας, στα γενέθλια συνηθίζονται άλλου τύπου τούρτες με λιγότερο παντεσπάνι και περισσότερες κρέμες. Είναι πιο ελαφριές, με λιγότερα διακοσμητικά στοιχεία, αλλά εξίσου εντυπωσιακές με το δικό της τρόπο η καθεμία.

Ελληνική τούρτα – πάστα

Στη χώρα μας, θα λέγαμε πως από παιδιά στα γενέθλιά μας αυτό που λαχταρούσαμε ήταν μια κλασική τούρτα, σαν μεγάλη πάστα, με σιροπιασμένο παντεσπάνι, μπόλικη κρέμα, χρωματιστά σχέδια από γλάσο και τα αγαπημένα μας πλαστικά φιγουρίνια. Μεγαλώνοντας μπορεί να χάσαμε τα φιγουρίνια, αλλά οι τούρτες μας παρέμειναν σε κλασικές γεύσεις, σεράνο, σοκολατίνα, νουγκατίνα (αμυγδάλου), μόκα, αλλά και πιο σύγχρονες όπως cookies, καραμέλα, τούρτες παγωτό και άλλες πολλές.

Παιδική τούρτα «Στρουμφάκια», κλασική, vintage και αγαπημένη! (πηγή)
Τούρτα σεράνο του Στέλιου Παρλιάρου (πηγή)

Γαλλικό εορταστικό Fraisier

Στη Γαλλία, στα γενέθλια και άλλες γιορτές συχνά εμφανίζεται το Fraisier, δηλαδή μια τούρτα με φράουλες (fraise είναι η φράουλα στα γαλλικά). Αποτελείται από δύο παντεσπάνια που περικλείουν μια λαχταριστή στρώση από crème mousseline (ή την πιο ελαφριά crème diplomate) και φράουλες. Για παντεσπάνι η κλασική επιλογή είναι το génoise (ιταλικό παντεσπάνι που φουσκώνει μόνο από το αφράτεμα των αυγών) ή σε πιο σύγχρονες εκδοχές το dacquoise (βάση από μαρέγκα με σκόνη ξηρών καρπών, δείτε τη συνταγή μας παρακάτω). Αν αντί για φράουλες βάλουμε μούρα τότε έχουμε την εξίσου λιγουρευτική παραλλαγή του εν ονόματι Framboisier.

Γαλλικά γενέθλια με σπιτικό Fraisier (πηγή)
Fraisier ατομικό με παντεσπάνι από φουντούκι, κρέμα βανίλιας και φράουλες από το ζαχαροπλαστείο Angelina στο Παρίσι (πηγή)

Γερμανική Black Forest

Ή αλλιώς Schwarzwälder Kirschtorte. Η διεθνώς αγαπημένη τούρτα με κεράσι παίρνει το όνομά της από το λικέρ κεράσι Schwarzwälder Kirsch (Schwarzwälder σημαίνει μαύρα δάση στα γερμανικά) που παράγεται στον Μέλανα Δρυμό, δασική περιοχή της νοτιοδυτικής Γερμανίας. Η Black Forest φτιάχνεται με επίπεδα από σοκολατένιο παντεσπάνι, σαντιγί, κεράσια και φυσικά το λικέρ της περιοχής που σιροπιάζει τα παντεσπάνια και αρωματίζει τη σαντιγί. Διακοσμείται με σαντιγί και ξύσμα σοκολάτας.

Χειροποίητη Black Forest για γενέθλια Γερμανού συζύγου (πηγή)
Βlack Forest στα χέρια του Claus Schaefer, ο οποίος ισχυρίζεται πως έχει κληρονομήσει την αυθεντική συνταγή από τον δημιουργό της τούρτας Josef Keller (πηγή)

Cassata Siciliana από τη Σικελία

Η Cassata είναι μια σικελική τούρτα με αραβικές ρίζες. Φτιάχνεται με παντεσπάνι σιροπιασμένο με χυμό φρούτων ή λικέρ που περικλείει κρέμα με ρικότα (όπως στα κανόλι) και ζαχαρωμένα φρούτα. Επικαλύπτεται με αμυγδαλόπαστα και διακοσμείται με πράσινο γλάσο και φρούτα. Η κρέμα ρικότας μπορεί να αντικατασταθεί και από παγωτό! Υπάρχει μάλιστα και γεύση παγωτού με την ονομασία Cassata που περιέχει ζαχαρωμένα φρούτα και ξηρούς καρπούς.

Σπιτική Cassata για τα γενέθλια φίλης της δημιουργού (πηγή)
Cassata φτιαγμένη με την παραδοσιακή συνταγή με ρικότα, βανίλια, άχνη, κανέλα και ζαχαρωμένα φρούτα, από το ζαχαροπλαστείο Nevaroli στη Σικελία (πηγή)

Βρετανικό Lemon Drizzle Cake

Στην Αγγλία, ένα από τα εορταστικά γλυκά που επιλέγουν είναι το Lemon Drizzle Cake. Πρόκειται για ένα απλό, ζουμερό κέικ λεμόνι που γλασάρεται όσο είναι ακόμα ζεστό με γλάσο από ζάχαρη και χυμό λεμονιού, για μια τραγανή εξωτερική κρούστα. Η υφή του είναι πιο πυκνή και βουτυράτη από το κλασικό βρετανικό παντεσπάνιVictorian Spongecake, μοιάζοντας περισσότερο με το Pound Cake (κέικ με ίσες αναλογίες σε βούτυρο, ζάχαρη, αυγά και αλεύρι). Μάλιστα, σε έρευνα του 2018 το Lemon Drizzle Cake πήρε την πρώτη θέση, αφήνοντας το Victorian Spongecake στην πέμπτη!

Πολυόροφο Lemon Drizzle Cake σε συνταγή της Mary Berry, κριτή για πολλά χρόνια στο Great British Bake Off (πηγή)
Βρετανική τούρτα γενεθλίων από Lemon Drizzle Cake (πηγή)

Σουηδική τούρτα «της πριγκίπισσας»

Η σουηδική Princesstårta (τούρτα της πριγκίπισσας) είναι παραδοσιακό επιδόρπιο με στρώσεις από αέρινο παντεσπάνι, μαρμελάδα -συνήθως βατόμουρο- κρέμα πατισερί και μπόλικη σαντιγί. Το σχήμα της είναι συνήθως θόλος, επικαλύπτεται με marzipan (αμυγδαλόπαστα) σε πράσινο χρώμα και διακοσμείται με ροζ τριαντάφυλλα. Για το λόγο αυτό λεγόταν κιόλας αρχικά grön tårta (πράσινη τούρτα στα σουηδικά). Το όνομα Princesstårta οφείλεται στο ότι ο δημιουργός της ήταν δάσκαλος των θυγατέρων του πρίγκηπα Κάρολου της Σουηδίας και της Νορβηγίας.

Σουηδική σπιτική τούρτα γενεθλίων για το πάρτι της Lotta (πηγή)
Κομμάτι από τούρτα «της πριγκίπισσας» από το ζαχαροπλαστείο Konditori Valhall στην πόλη Μάλμο της Σουηδίας (πηγή)

Στη δική μας τούρτα, αποφασίσαμε να χρησιμοποιήσουμε τεχνικές από τη γαλλική ζαχαροπλαστική για ένα ανάλαφρο αποτέλεσμα, μαζί με γεύσεις και αρώματα από κάτι δικό μας, σπιτικό, τη μηλόπιτα. Της δώσαμε τη μορφή ενός entremet: γαλλικό γλυκό με επάλληλες στρώσεις στις οποίες κυριαρχούν οι ελαφριές μους, και διάφορες γεύσεις και υφές στα επιμέρους στοιχεία του.

Η Eat Dessert First Layer Cake, η τούρτα γενεθλίων μας

Ένα μικρό μυστικό!

Πολύ σημαντικό: Για την παρασκευή μιας τούρτας με στρώσεις πρέπει να έχουμε προβλέψει λίγες μέρες πριν ή τουλάχιστον να ξεκινήσουμε από το πρωί, μιας και κάθε στρώση πρέπει να παγώσει και να σταθεροποιηθεί για να μπει η επόμενη. Οι επαγγελματίες διαθέτουν ειδικές καταψύξεις (blast chillers/shock freezers) που παγώνουν τη στρώση στη στιγμή· οι υπόλοιποι από μας δε μπορούμε παρά να οπλιστούμε με μπόλικη υπομονή!

Eat Dessert First Layer Cake

Οι στρώσεις της τούρτας μας

Η συνταγή μας

Τραγανή νουγκατίνα

Προσαρμοσμένη συνταγή από το αγαπημένο μας επαγγελματικό βιβλίο The Art of French Pastry του Jacquy Pfeiffer.

Υλικά

Ζελατίνη (σκόνη)1/4 κ.γ.
Κακάο1 κ.γ. (5 γρ.)
Γάλα1 κ.σ. (15 γρ.)
Βούτυρο30 γρ.
Σιρόπι γλυκόζης15 γρ.
Ζάχαρη50 γρ.
Καρύδια σπασμένα50 γρ.

Εκτέλεση

Πριν αρχίσουμε, τοποθετούμε ένα ταψί με λαδόκολλα στην κατάψυξη. Βάζουμε σε μπωλάκι τη ζελατίνη με λίγο νερό να φουσκώσει. Σε κατσαρολάκι βάζουμε το γάλα, το βούτυρο και το σιρόπι γλυκόζης και ζεσταίνουμε μέχρι να φτάσει στους 105°C (περίπου για 2 λεπτά). Βγάζουμε από το μάτι, περιμένουμε 2 λεπτά και με μια σπάτουλα ανακατεύουμε μέσα το κακάο, τη ζελατίνη και τα καρύδια.

Ρίχνουμε το μείγμα γρήγορα στο ταψί που είχαμε βάλει στην κατάψυξη (με λαδόκολλα) και απλώνουμε το μείγμα σε μια λεπτή στρώση. Καλύπτουμε με λαδόκολλα και απλώνουμε σε ακόμα πιο λεπτή στρώση με τον πλάστη. Βάζουμε το ταψί στην κατάψυξη για 30 λεπτά.

Αφαιρούμε την πάνω λαδόκολλα και ψήνουμε σε προθερμασμένο φούρνο στους 160°C για 12-15 λεπτά, μέχρι να γίνει τραγανό. Όταν κρυώσει το θριμματίζουμε σε κομμάτια. Διατηρείται για πολλές μέρες σε κλειστό δοχείο σε θερμοκρασία δωματίου και μπορεί να χρησιμοποιηθεί σε ό,τι φανταστείτε!

Η τραγανή νουγκατίνα μόλις βγήκε από το φούρνο

Dacquoise καρυδιού

Προσαρμοσμένη συνταγή από το αγαπημένο μας επαγγελματικό βιβλίο The Art of French Pastry του Jacquy Pfeiffer.

Υλικά

Καρύδια100 γρ.
Ζάχαρη άχνη100 γρ.
Αλεύρι γοχ10 γρ.
Ασπράδια4
Ζάχαρη25 γρ.
Κρεμόριο ή ξινό (προεραιτικά)μια πρέζα
Αλάτιμια πρέζα

Εκτέλεση

Τρίβουμε στο μπλέντερ τα καρύδια με την άχνη να γίνουν σκόνη. Στο τέλος προσθέτουμε το αλεύρι και χτυπάμε για 1 λεπτό. Βάζουμε τα ασπράδια, το κρεμόριο και το αλάτι στον κάδο του μίξερ. Το κρεμόριο (cream of tartar) μπαίνει για να σταθεροποιήσει τον όγκο της μαρέγκας, αλλά δεν είναι απαραίτητο. Χτυπάμε για 10 δευτερόλεπτα σε μέση ταχύτητα. Προσθέτουμε τη ζάχαρη και χτυπάμε στο δυνατό μέχρι να γίνει μια λαμπερή και σφιχτή μαρέγκα (4-5 λεπτά). Αν νιώθουμε θαρραλέοι κάνουμε το τεστ του αναποδογυρίσματος του μπωλ: αν δεν μας έρθει στο κεφάλι, είναι έτοιμη!

Το τεστ της μαρέγκας για τους θαρραλέους!

Προσθέτουμε τα στερεά υλικά του μπλέντερ, διπλώνοντας απαλά με τη σπάτουλα, για να μη χάσει τον όγκο της η μαρέγκα. Απλώνουμε απαλά το μείγμα μέσα σε μια στρογγυλή φόρμα που ανοίγει ή σε τσέρκι. Καλύτερα να χρησιμοποιήσουμε φόρμα που ανοίγει από το πλάι, για να ξεφορμάρεται στο τέλος πιο εύκολα η τούρτα μας, μιας και πάνω από το dacquoise θα στηθούν οι υπόλοιπες στρώσεις. Ψήνουμε στους 180°C για 5 λεπτά και στους 150°C για 30 λεπτά. Αφήνουμε να κρυώσει σε θερμοκρασία δωματίου και διατηρούμε στο ψυγείο για 1-2 μέρες μέχρι να ολοκληρώσουμε τις στρώσεις μας.

Μους καραμέλα

Προσαρμοσμένη συνταγή από το δεύτερο αγαπημένο μας επαγγελματικό βιβλίο On baking, A Textbook of Baking and Pastry Fundamentals.

Υλικά

Σιρόπι γλυκόζης55 γρ.
Ζάχαρη90 γρ.
Νερό40 ml
Βούτυρο25 γρ.
Κρέμα γάλακτος90 ml
Κρόκοι4
Ζελατίνη (σκόνη)8 γρ.
Εκχύλισμα βανίλιας3-4 σταγόνες
Κρέμα γάλακτος (χτυπημένη, θερμ. δωμ.)270 ml

Εκτέλεση

Ζεσταίνουμε την κρέμα γάλακτος και την αφήνουμε στην άκρη. Βάζουμε το σιρόπι γλυκόζης, τα 2/3 της ζάχαρης (60 γρ.) και το νερό σε κατσαρολάκι. Φέρνουμε σε βρασμό και καθαρίζουμε τα πλαϊνά της κατσαρόλας, αν έχουν ζάχαρη, με ένα βρεγμένο πινέλο (η ζάχαρη αν πέσει μέσα μπορεί να κάνει την καραμέλα να κρυσταλλώσει). Ζεσταίνουμε χωρίς να ανακατεύουμε μέχρι να φτάσεις στους 175°C (με το μάτι μέχρι να γίνει μια σκούρα καραμέλα, αλλά να προσέχουμε να μην καεί).

Προσθέτουμε το βούτυρο και τη ζεστή κρέμα γάλακτος με προσοχή γιατί η καραμέλα θα φουσκώσει πολύ και καίει. Βράζουμε για 2 λεπτά, βγάζουμε από το μάτι και αφήνουμε να κρυώσει μέχρι να φτάσει 30°C. Αν θέλουμε προσθέτουμε βανίλια ή λικέρ.

Όσο περιμένουμε να κρυώσει βάζουμε τη ζελατίνη με λίγο νερό να φουσκώσει σε ένα μπωλάκι. Βάζουμε τους κρόκους σε ένα μεταλλικό μπωλ (όχι πλαστικό γιατί θα μπει σε μπεν μαρί) για να φτιάξουμε μια pâte à bombe (το ανάλογο της μαρέγκας αλλά με κρόκους, βάση για μους). Προσθέτουμε την υπόλοιπη ζάχαρη και χτυπάμε με τον αυγοδάρτη. Βάζουμε σε ένα κατσαρολάκι ένα εκατοστό νερό και όταν βράσει τοποθετούμε από πάνω το μπωλ με τους κρόκους. Χτυπάμε συνεχώς μέχρι να φτάσει στους 75°C (με το μάτι να γίνει σαν αφρός, 4-5 λεπτά περίπου σε δυνατή φωτιά). Μεταφέρουμε στο μίξερ και προσθέτουμε τη ζελατίνη. Χτυπάμε μέχρι να πέσει η θερμοκρασία του στους 30°C.

Ρίχνουμε την καραμέλα μέσα στην pâte à bombe και διπλώνουμε με μια σπάτουλα. Αν μας δυσκολεύει μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε και τον αυγοδάρτη. Όταν ομογενοποιηθούν, προσθέτουμε διπλώνοντας με τη σπάτουλα τη χτυπημένη κρέμα γάλακτος σε θερμοκρασία δωματίου. Ρίχνουμε αμέσως το μείγμα στη φόρμα μας πάνω από το dacquoise και τοποθετούμε στο ψυγείο για πολλές ώρες, μέχρι να σταθεροποιηθεί.

Ζελέ μήλο

Υλικά

Μήλα2
Νερό250 ml
Μέλι1 κ.σ.
Ζελατίνη10 γρ.
Κανέλα1 στικ
Γλυκάνισος1 αστεράκι
Χρώμα ζαχαροπλαστικήςμπλε, κίτρινο, κόκκινο

Εκτέλεση

Βάζουμε τη ζελατίνη σε ένα μπωλάκι με λίγο νερό να φουσκώσει. Ξεφλουδίζουμε και κόβουμε τα μήλα σε κομμάτια. Τα βάζουμε σε κατσαρολάκι να βράσουν με το νερό, την κανέλα και το γλυκάνισο για 10 λεπτά ή μέχρι να μαλακώσουν. Αφαιρούμε την κανέλα και το γλυκάνισο και πολτοποιούμε μαζί με το νερό με το μπλέντερ χειρός (ή στο μπλέντερ ή με ένα πιρούνι αν δεν έχουμε). Προσθέτουμε τη ζελατίνη και ανακατεύουμε καλά να διαλυθεί.

Μοιράζουμε σε δύο μπωλάκια, στο ένα προσθέτουμε μερικές σταγόνες κόκκινο χρώμα ζαχαροπλαστικής και στο άλλο μπλε και κίτρινο. Ρίχνουμε το πράσινο ζελέ προσεχτικά στη φόρμα μας, όπου έχει παγώσει η μους καραμέλα. Το πορτοκαλί, επειδή θα μπει στο τέλος, το βάζουμε σε μια στρογγυλή φόρμα σιλικόνης (πρέπει να είναι σιλικόνης γιατί αλλιώς θα διαλυθεί όταν πάμε να το βγάλουμε). Αλλιώς, φτιάχνουμε τη μισή ποσότητα (το πράσινο ζελέ) τώρα και την υπόλοιπη μισή (το πορτοκαλί ζελέ) θα τη φτιάξουμε όταν τελειώσουν όλες οι στρώσεις της τούρτας, για να μπει τελευταία. Τοποθετούμε στο ψυγείο να πήξουν για πολλές ώρες.

Crème diplomate

Υλικά

Γάλα500 ml
Κρόκοι4 (ή 2 αυγά)
Ζάχαρη120 γρ.
Corn flour (κοσκιν.)30 γρ.
Αλεύρι μαλακό (κοσκιν.)30 γρ.
Εκχύλισμα βανίλιας5-6 σταγόνες
Κρέμα γάλακτος (χτυπημένη) 300 ml
Ζελατίνη10 γρ.

Εκτέλεση

Βάζουμε τη ζελατίνη με λίγο νερό σε ένα μπωλάκι να φουσκώσει. Φτιάχνουμε μια κρέμα πατισερί όπως περιγράφουμε εδώ. Όσο είναι ζεστή προσθέτουμε τη ζελατίνη και ανακατεύουμε καλά να διαλυθεί. Βάζουμε την κρέμα στην κατάψυξη για μισή ώρα τουλάχιστον, μέχρι να φτάσει σε θερμοκρασία δωματίου. Τότε διπλώνουμε μέσα στην κρέμα πατισερί τη χτυπημένη κρέμα γάλακτος και ρίχνουμε το μείγμα στη φόρμα μας, πάνω από τη στρώση με το πράσινο ζελέ. Τοποθετούμε στο ψυγείο να παγώσει για πολλές ώρες, μέχρι να σταθεροποιηθεί.

Διακόσμηση

Για την τελική -και πιο εντυπωσιακή- στρώση της τούρτας μας, τοποθετούμε προσεχτικά το κόκκινο ζελέ πάνω από την crème diplomate. Επειδή το ζελέ είναι εύθραυστο και κανονικά έπρεπε να είχε προστεθεί ρευστό και να πήξει μέσα στη φόρμα, άμα μας σπάσει δε στεναχωριόμαστε… Αυτοσχεδιάζουμε δημιουργώντας σχέδια με τα κομμάτια του! Τέλος, γαρνίρουμε την επιφάνεια με κομμάτια τραγανής νουγκατίνας. Τα πλαϊνά τα αφήνουμε όπως είναι, ώστε να φαίνονται οι στρώσεις μας.

Τελική ευθεία!

Ανάβουμε ένα κεράκι και ευχόμαστε χρόνια πολλά από την καρδιά μας σε όποιον γιορτάζει!

Διαβάστε πρώτοι κάθε νέο μας άρθρο!

Ακολουθήστε μας συμπληρώνοντας το email σας στο πεδίο στο κάτω μέρος της ιστοσελίδας μας, για να σας έρχεται με email κάθε νέο μας άρθρο μόλις κυκλοφορήσει. Μην ξεχάσετε να κάνετε επιβεβαίωση της εγγραφής σας, στο email που θα σας έρθει! 🤗 Όσοι είστε κι εσείς wordpress bloggers, πατήστε απλώς follow. Ακολουθήστε μας και στο Instagram (@eatdessertfirstgreece) για να βλέπετε τις αναρτήσεις με τα αγαπημένα μας γλυκά… και όχι μόνο!

2 Comments Add yours

  1. Shivali says:

    Drooled over, looking at the images, yet again…Eagerly waiting to read the english translation..Keep shining mate !!

    Like

    1. Thank you so much! 🙂🙂🙂 English translation coming soon! 💜💜💜🙏

      Like

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out /  Change )

Google photo

You are commenting using your Google account. Log Out /  Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out /  Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out /  Change )

Connecting to %s